Het inspirerende verhaal van Tinca (72)

Tinca Nijdam (72) sport al meer dan 20 jaar bij Sportcentrum VU. Een aantal jaren geleden is er Parkinson bij haar geconstateerd wat haar nog meer motivatie geeft om te blijven bewegen.

“Ik sport hier ten eerste om in beweging te blijven en dat doe ik al sinds 1998 bij Sportcentrum VU. Eerst op de locatie op Van Der Boechorstraat, maar die is nu helaas gesloten. Daar was het wat kleinschaliger dan op Uilenstede. Dat vond ik ontzettend prettig. Ik werkte als psychotherapeut bij de GGZ in Amstelveen en had op een gegeven moment een moeilijke periode, want mijn man was erg ziek. Die periode lukte niet alles en het werd me echt te zwaar, maar uiteindelijk pomp je jezelf weer op en ga je weer sporten. In de fitness was er iemand die zei: “Wat fijn dat je er weer bent, we gaan weer aan de slag en kom volgende woensdag weer.” Het was altijd heel persoonlijk daar.

Mijn doel met sporten is om voor altijd in beweging te blijven. Ik geloof in fit blijven door te bewegen. Dat doe ik al vanaf ik kind was. Als kind heb ik heel veel gelopen omdat mijn ouders geen geld hadden voor de tram. Daarna heb ik ook lang bij wandelverenigingen gezeten. Sinds 2016 heb ik de diagnose Parkinson en dat is voor mij een dubbele motivatie om naar de sportschool te gaan.

Naast het sporten bij Sportcentrum VU beweeg ik ook veel. Ik doe oefeningen thuis en wandel veel. Elke dag wil ik minstens een uur buiten wandelen. In de zomer loop ik vaak in parken, in de winter wandel ik in de stad. Ik woon zelf in de Rivierenbuurt en dan loop ik richting het centrum. Vaak heb ik ook hardgelopen richting de Amstel, maar elke keer dezelfde route begon ook te vervelen. Nu loop ik vaak door de Beethovenstraat langs de winkels.

De reden waarom ik bij Sportcentrum VU sport is vooral door de persoonlijke begeleiding. Ik heb veel sportscholen bezocht om te kijken of er voor mij iets dichterbij is. Wat mij opvalt is dat de mensen die daar werken altijd achter hun computer zitten. Zij hebben ontzettend weinig aandacht voor de mensen. Als je wat vraagt helpen ze je een keer maar daarna vragen ze niet hoe het gaat, dat vind ik een beetje onpersoonlijk. Hier bij Sportcentrum VU is dat anders. De instructeur Frank loopt heel actief rond en zegt tegen iemand dat hij of zij het anders moet doen en dat waardeer ik heel erg. Daarnaast ga ik ervan uit dat het de meest geavanceerde apparatuur heeft doordat het verbonden is met de VU.

Mijn mooiste ervaring bij Sportcentrum VU was in de periode nadat mijn man was overleden. Ik zat enorm in een dip. Als je dan de eerste keer weer gaat sporten en er is gelijk iemand die je helpt, vind ik dat ontzettend mooi. Ik deed niks meer aan sport en iemand helpt je er bovenop. Dat vond ik geweldig. Ook is het leuk dat je door de jaren heen je de vaste mensen ontmoet en daar drink je na afloop even koffie mee.”

Nieuwsbrief ontvangen?

Vul hier je e-mailadres in om onze nieuwsbrief te ontvangen

Copyright © 2019 - Vrije Universiteit Amsterdam